Strach mo\u017cna podzieli\u0107 na dwa typy: pierwszy z nich jest zwi\u0105zany ze strachem cia\u0142a, kt\u00f3ry powstaje w wyniku zagro\u017cenia lub b\u00f3lu, drugi wynika z braku akceptacji i zrozumienia. Cz\u0142owiek boi si\u0119 tego, czego nie rozumie: idei, rzeczy, sytuacji, osoby, uczucia itd. Strach mo\u017ce r\u00f3wnie\u017c by\u0107 przejawem niespe\u0142nienia czyjego\u015b lub w\u0142asnego oczekiwania, kt\u00f3re tak\u017ce jest niezrozumieniem. Mo\u017ce te\u017c mie\u0107 swoje korzenie w pragnieniach i uzale\u017cnieniach, gdy\u017c wszystko, od czego jeste\u015bmy uzale\u017cnieni, wytwarza w nas strach przed tym, \u017ce mo\u017cemy czego\u015b nie osi\u0105gn\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Wi\u0119kszo\u015b\u0107 ludzi ma jaki\u015b s\u0142aby punkt, co\u015b, czego nie rozumie i tam strach cz\u0142owieka jest najwi\u0119kszy. Dla jednych mo\u017ce to by\u0107 strata materialna, pora\u017cka zawodowa, dla innych wydarzenie z przesz\u0142o\u015bci, strata ukochanej osoby, choroba, utrata pracy, wstyd, zmiana pogl\u0105d\u00f3w, czyja\u015b \u015bmier\u0107. Od nas samych zale\u017cy, jak bardzo to oceniamy, walczymy z tym lub od tego uciekamy. Mo\u017cemy w nim trwa\u0107 bardzo d\u0142ugo, s\u0142ucha\u0107 bicia w\u0142asnego serca, kt\u00f3re jest najgorszym d\u017awi\u0119kiem, jaki s\u0142yszymy w swoim \u017cyciu, w przekonaniu, \u017ce tylko \u015bmier\u0107 b\u0119dzie wybawieniem od niego.<\/p>\n\n\n\n
Jest r\u00f3wnie\u017c strach przed zmian\u0105, kt\u00f3rej nie rozumiemy. Zamiana g\u0105sienicy w motyla lub gwiazdy w mg\u0142awic\u0119, nie wytwarza w nas l\u0119ku, ale kiedy dotyczy bezpo\u015brednio nas samych, w\u00f3wczas, przy braku rozumienia, wywo\u0142uje w nas blokady i wtedy powstaje strach. Gdy cz\u0142owiek d\u0142ugo si\u0119 czego\u015b boi, wtedy ma tendencj\u0119 do \u0142\u0105czenia si\u0119 z innymi lud\u017ami, kt\u00f3rzy boj\u0105 si\u0119 tego samego. Takie osoby cz\u0119sto zapisuj\u0105 si\u0119 do r\u00f3\u017cnego rodzaju grup, stowarzysze\u0144, organizacji i tkwi\u0105 w nich tak d\u0142ugo, dop\u00f3ki nie poradz\u0105 sobie ze swoim strachem. Uto\u017csamiaj\u0105 si\u0119 z jak\u0105\u015b ide\u0105, osob\u0105 lub grup\u0105 os\u00f3b, maj\u0105 swoje wzorce lub wierzenia, czasami tworz\u0105 zupe\u0142nie nowe.<\/p>\n\n\n\n
Strach sam w sobie nie jest tak straszny, jak wyobra\u017cenia o nim. Dlatego ludzie, kt\u00f3rzy bawi\u0105 si\u0119 i manipuluj\u0105 strachem, nie doprowadz\u0105 do bezpo\u015bredniego kontaktu z nim, poniewa\u017c to by\u0142oby nieop\u0142acalne. Poza tym, gdy to, czego si\u0119 boimy, staje si\u0119 ju\u017c faktem, strach znika. Strachem nie jest to, czego do\u015bwiadczamy w danej chwili, ale moment przed tym lub wyobra\u017cenie na ten temat, jak b\u0119dzie wygl\u0105da\u0107 nasze do\u015bwiadczenie i niebezpiecze\u0144stwo z tym zwi\u0105zane. Strach mo\u017ce zamieni\u0107 si\u0119 w l\u0119k wewn\u0119trzny, gdy cz\u0142owiek traci poczucie bezpiecze\u0144stwa, ale powi\u0105zany mo\u017ce by\u0107 tak\u017ce z pragnieniami, \u017ceby czego\u015b mie\u0107 wi\u0119cej lub mniej.<\/p>\n\n\n\n
Strach powstaje w poczuciu oddzielenia, braku bezpiecze\u0144stwa i niewiedzy. Czas jest \u015bci\u015ble po\u0142\u0105czony ze strachem, podobnie jak i nadzieja. Poniewa\u017c nie znamy przysz\u0142o\u015bci, wyobra\u017camy j\u0105 sobie i uk\u0142adamy r\u00f3\u017cne scenariusze, na podstawie tego, jaka by\u0142a przesz\u0142o\u015b\u0107. Wk\u0142adamy w przysz\u0142o\u015b\u0107 r\u00f3\u017cne warianty przesz\u0142o\u015bci. Bardzo cz\u0119sto do budowania kolejnych scenariuszy, opartych na strachu, u\u017cywamy informacji zebranych od innych ludzi, z medi\u00f3w, Internetu, film\u00f3w, dzi\u0119ki kt\u00f3rym wytworzyli\u015bmy sobie wyobra\u017cenie na dany temat.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy cz\u0142owiek, uciekaj\u0105c od strachu, w ko\u0144cu si\u0119 zatrzyma, to zacznie mu si\u0119 przygl\u0105da\u0107. Zobaczy wtedy zmieniaj\u0105ce si\u0119 formy i teorie na jego temat. Poniewa\u017c strach zawsze jest w przesz\u0142o\u015bci lub w przysz\u0142o\u015bci, nie ma go w czasie tera\u017aniejszym, jest iluzj\u0105. Kiedy cz\u0142owiek to zrozumie, mo\u017ce nawet zacz\u0105\u0107 si\u0119 \u015bmia\u0107 z tego, od czego ucieka\u0142, bo zobaczy ju\u017c nie strach, ale siebie i swoje my\u015bli, kt\u00f3re kieruje w stron\u0119 przyjemno\u015bci lub cierpienia. Jak to udowodni\u0107?<\/p>\n\n\n\n
Mo\u017cesz wyobrazi\u0107 sobie, \u017ce jeste\u015b na planecie, na kt\u00f3rej nic nie ma. Jest tylko pusta przestrze\u0144, wi\u0119c strachu te\u017c nie ma. Nie boisz si\u0119. Sadzisz drzewo, kt\u00f3re uro\u015bnie i b\u0119dzie dawa\u0142o cie\u0144 oraz oparcie w czasie odpoczynku. B\u0119dziesz z niego zrywa\u0142 owoce i nie ba\u0142 si\u0119. Nikt Ci nie powiedzia\u0142, \u017ce drzewo mo\u017ce zwali\u0107 si\u0119 na cz\u0142owieka. Kiedy urosn\u0105 na nim jab\u0142ka, bardzo Ci smakuj\u0105 i uzale\u017cniasz si\u0119 od nich, wtedy pojawia si\u0119 strach o nie, bo by\u0107 mo\u017ce nowe nie urosn\u0105. Gdyby\u015b wiedzia\u0142, \u017ce jab\u0142ka si\u0119 odrodz\u0105, inaczej by\u015b post\u0119powa\u0142. Niekt\u00f3re jab\u0142ka rosn\u0105 wysoko i nie mo\u017cesz ich dosi\u0119gn\u0105\u0107, wtedy mo\u017ce pojawi\u0107 si\u0119 silne pragnienie, \u017ceby wej\u015b\u0107 na drzewo i je zerwa\u0107, wtedy mo\u017ce urodzi\u0107 si\u0119 oczekiwanie. Nie ma jeszcze strachu, jest niezrozumienie, brak akceptacji, pragnienie, wyobra\u017canie sobie tego i pr\u00f3ba unikni\u0119cia pora\u017cki. Aby powsta\u0142 strach, cz\u0142owiek musi go stworzy\u0107, zaprojektowa\u0107 w swoim umy\u015ble \u2013 tak samo, jak to robi z pragnieniami. W ten spos\u00f3b mo\u017cesz zaprojektowa\u0107 strach na swojej planecie.<\/p>\n\n\n\n
Cz\u0119sto strach zmusza nas do zaniechania zmian w swoim \u017cyciu i powstrzymywania si\u0119 od wybor\u00f3w. Objawem strachu mo\u017ce by\u0107 zar\u00f3wno lenistwo, jak i jego zaprzeczenie, czyli nadmiar pracy, robienie wszystkiego, \u017ceby nie straci\u0107 i chroni\u0107 to, co zdobyli\u015bmy wcze\u015bniej. Mog\u0105 to by\u0107 rzeczy materialne, duchowe, wiedza, znajomi, rodzina itd. Bywa, \u017ce strach ukryty jest w pracy zawodowej. Dlaczego cz\u0142owiek na stanowisku budzi wi\u0119kszy respekt ni\u017c sprz\u0105taczka w tej samej firmie? Czy\u017c nie pojawia si\u0119 wyobra\u017cenie, \u017ce osoba na stanowisku jest lepsza i dlatego nale\u017cy broni\u0107 takiej pozycji lub wspina\u0107 si\u0119 jeszcze wy\u017cej? Mo\u017ce jest to obrona przed tym, \u017ceby co\u015b mie\u0107, \u017ceby nie by\u0107 jak sprz\u0105taczka, kt\u00f3ra ma niewiele? Lecz gdy dobrze si\u0119 przyjrzymy, to zobaczymy, \u017ce owa sprz\u0105taczka ma mniej strachu w oczach, ni\u017c dyrektor w tej samej firmie. Owszem, mo\u017ce by\u0107 niedowarto\u015bciowana przez siebie lub innych ludzi, ale nie wynika to ze strachu, tylko z sytuacji, w jakiej si\u0119 znalaz\u0142a. Mo\u017cna zada\u0107 pytanie pani sprz\u0105taj\u0105cej i zobaczy\u0107 jak zareaguje. Czy w trakcie rozmowy przerwie swoj\u0105 prac\u0119 i b\u0119dzie patrze\u0107 si\u0119 w oczy, czy przeciwnie, spogl\u0105da\u0107 na kom\u00f3rk\u0119 albo miot\u0142\u0119, czy b\u0119dzie prawdziwa i spontaniczna, czy te\u017c b\u0119dzie nak\u0142ada\u0107 jak\u0105\u015b mask\u0119 i ucieka\u0107 wzrokiem? Ona, jak si\u0119 u\u015bmiecha, robi to od serca, jej u\u015bmiech nie jest wyre\u017cyserowany. Nie musi k\u0142ama\u0107, a jak co\u015b powie, to powie ca\u0142ym cia\u0142em. Powinni\u015bmy zrozumie\u0107, \u017ce nie stanowisko \u015bwiadczy o presti\u017cu, a wewn\u0119trzne bogactwo cz\u0142owieka. To cz\u0119sto strach zmusza do ucieczki przed odkryciem pustki w sobie i tak samo zmusza do d\u0105\u017cenia do lepszych stanowisk i apana\u017cy.<\/p>\n\n\n\n
Ciekawy jest moment bezpo\u015bredniego spotkania strachu, kt\u00f3ry zachowuje si\u0119 jak ciemno\u015b\u0107. Kiedy jeste\u015b w nocy w namiocie, a w \u015brodku pali si\u0119 \u015bwiat\u0142o i otworzysz namiot, to czy ciemno\u015b\u0107 wchodzi do \u015brodka, czy \u015bwiat\u0142o wychodzi z namiotu? \u015awiat\u0142o jednocze\u015bnie jest w namiocie i poza namiotem. Kiedy wyjdziesz ze \u015bwiat\u0142em na zewn\u0105trz, to w \u015brodku jest ciemno, dopiero kiedy otworzysz namiot, \u015bwiat\u0142o wejdzie do niego, a nie ciemno\u015b\u0107 wyjdzie. \u015awiat\u0142o jest obok namiotu i jednocze\u015bnie w \u015brodku. W obydwu przypadkach nie ma ciemno\u015bci, kiedy pojawia si\u0119 \u015bwiat\u0142o. Taka sama zasada dotyczy strachu, kiedy si\u0119 go zrozumie, znika jak ciemno\u015b\u0107.
Gdy w cz\u0142owieku jest strach, kt\u00f3rego nie przepracowa\u0142, a przyjdzie \u017cyciowy kryzys, w\u00f3wczas ten strach zostaje zwielokrotniony. To nie b\u0119dzie nowy strach, kt\u00f3rego nie znamy, on b\u0119dzie dok\u0142adnie taki, jak ten, kt\u00f3rego najbardziej si\u0119 boimy i dobrze go znamy. Strach zachowuje si\u0119 podobnie jak ma\u0142y piesek, kiedy si\u0119 od niego ucieka: robi si\u0119 odwa\u017cny, szczeka i nawet pr\u00f3buje z\u0142apa\u0107 za nogawki; natomiast kiedy uciekaj\u0105cy si\u0119 zatrzymuje, on ju\u017c nie goni, lecz sam zaczyna si\u0119 wycofywa\u0107. Strach jest w naszych my\u015blach, pod postaci\u0105 form i kszta\u0142t\u00f3w \u2013 rzeczy, os\u00f3b i wydarze\u0144, nie ma go mi\u0119dzy tymi formami. Gdy cz\u0142owiek czego\u015b si\u0119 boi, ucieka przed tym, nie jest zainteresowany zrozumieniem tego.<\/p>\n\n\n\n
Strach jest zatrzymaniem my\u015bli, kt\u00f3ra \u2013zatrzymuj\u0105c form\u0119 \u2013 wype\u0142nia j\u0105. Trzyma si\u0119 tego stanu i tego, co zna. Podobnie wygl\u0105da sprawa strachu przed \u015bmierci\u0105. Pewne jest to, \u017ce \u015bmier\u0107 nast\u0105pi. W zale\u017cno\u015bci od tego, jakie cz\u0142owiek b\u0119dzie mia\u0142 do niej nastawienie, to poka\u017ce r\u00f3wnie\u017c swoje nastawienie do \u017cycia. Czy powodem strachu jest sama \u015bmier\u0107, czy raczej to, co straci na ziemi: cia\u0142o, rodzin\u0119, znajomych, maj\u0105tek, wspomnienia, wiedz\u0119 itd.? Czy \u015bmier\u0107 potraktuje jako wyrok? Przed czym b\u0119dzie ucieka\u0142, \u017ceby nie straci\u0107 tego, do czego doszed\u0142? Czy te\u017c u\u015bmiechnie si\u0119 i zlekcewa\u017cy? Cz\u0119sto ludzie nie maj\u0105 czasu na my\u015blenie o niej i lekcewa\u017c\u0105 j\u0105 tak samo, jak \u017cycie, jednak do momentu, gdy nie spojrz\u0105 jej w oczy. W\u00f3wczas pojawia si\u0119 strach przed \u015bmierci\u0105, bo okazuje si\u0119, \u017ce nie rozumieli \u017cycia. Mo\u017ce cz\u0142owiek inaczej post\u0119powa\u0142by z Ziemi\u0105, gdyby mia\u0142 \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce kiedy ponownie si\u0119 tutaj urodzi, to nie ujrzy ju\u017c zanikaj\u0105cego gatunku motyli. Zabawne jest to, \u017ce w szkole uczy si\u0119 tylu niepotrzebnych rzeczy, a do \u015bmierci podchodzi si\u0119 tak marginalnie i m\u00f3wi si\u0119 o niej tylko wtedy, gdy kto\u015b umar\u0142. \u015amierci boj\u0105 si\u0119 ci ludzie, kt\u00f3rzy boj\u0105 si\u0119 \u017cycia, kt\u00f3rzy \u017cyj\u0105 przysz\u0142o\u015bci\u0105 lub s\u0105 my\u015blami w przysz\u0142o\u015bci. \u015amier\u0107, bez ponownego \u017cycia, jest ko\u0144cem, jest brzydka, smutna, czarna, \u015bmierdz\u0105ca i z\u0142owroga. Dopiero \u015bmier\u0107 w po\u0142\u0105czeniu z \u017cyciem, jest pi\u0119knym aktem tworzenia, jest drog\u0105 do odrodzenia, a bycie przy osobie, kt\u00f3ra umiera, jest zaszczytem.<\/p>\n\n\n\n
\n\nDla kogo\u015b, kto boi si\u0119 \u015bmierci, dobrym \u0107wiczeniem by\u0142oby samoumieranie… Jednak, ze wzgl\u0119du na brak mo\u017cliwo\u015bci wykonania takiego \u0107wiczenia, trzeba pos\u0142u\u017cy\u0107 si\u0119 wyobra\u017ani\u0105.Spr\u00f3buj poczu\u0107, jak to jest, kiedy umierasz. Oczy robi\u0105 si\u0119 szkliste, m\u00f3wisz wolniej i ciszej, zmienia si\u0119 kolor paznokci, r\u0119ce bledn\u0105, powieki zaczynaj\u0105 same opada\u0107, czujesz \u017ce oddech zaczyna by\u0107 p\u0142ytszy, a Ty wiesz, \u017ce to s\u0105 oznaki, \u017ce nied\u0142ugo przestanie bi\u0107 Twoje serce, zatrzyma si\u0119 krew w \u017cy\u0142ach, a cia\u0142o zacznie zastyga\u0107. To ju\u017c koniec. Zaraz b\u0119dzie po wszystkim. Po\u017cegnaj si\u0119 teraz ze \u015bwiatem, z cia\u0142em, z tym co masz, do czego w \u017cyciu doszed\u0142e\u015b, karier\u0105, dobytkiem, wspomnieniami z podr\u00f3\u017cy, po\u017cegnaj si\u0119 ze znajomymi, rodzin\u0105 i tymi, kt\u00f3rych kochasz. Po\u017cegnaj si\u0119 z rzeczami, na kt\u00f3rych Ci zale\u017ca\u0142o \u2013 mo\u017ce to by\u0107 samoch\u00f3d, mieszkanie, karta kredytowa, ulubione buty. Czy my\u015blisz w tym momencie o wielkich gwiazdach kultury, nauki, sportu, biznesu? By\u0107 mo\u017ce pami\u0119tasz osob\u0119, kt\u00f3ra 20 lat temu pomog\u0142a Ci bezinteresownie w trudnej chwili? Czy teraz widzisz i rozumiesz warto\u015b\u0107 najbli\u017cszych, kt\u00f3rzy byli w Twoim otoczeniu i byli z Tob\u0105, a nie Ci s\u0142awni ludzie z ok\u0142adek magazyn\u00f3w? Po\u017cegnaj si\u0119 z tymi, z kt\u00f3rymi nie zd\u0105\u017cy\u0142e\u015b tego zrobi\u0107, z przyjaci\u00f3\u0142mi i rodzin\u0105. Mo\u017ce teraz czujesz jaki\u015b dyskomfort, mo\u017ce co\u015b musisz naprawi\u0107, kogo\u015b przeprosi\u0107, co\u015b zaakceptowa\u0107, komu\u015b wybaczy\u0107? Zaakceptuj, \u017ce nie zobaczysz ju\u017c zachodu s\u0142o\u0144ca, widoku fal, krzyku mew, dotyku piasku, \u017ce ostatni raz czujesz pod plecami \u0142\u00f3\u017cko, na kt\u00f3rym le\u017cysz, po\u017cegnaj si\u0119 z powietrzem, kt\u00f3re wchodzi jeszcze do Twoich p\u0142uc. Ca\u0142y \u015bwiat dalej si\u0119 kr\u0119ci, za oknem bawi\u0105 si\u0119 dzieci, wszystko si\u0119 zmienia, lecz Ty za par\u0119 godzin nie b\u0119dziesz ju\u017c \u017cy\u0142, to koniec. Pierwszym zmys\u0142em, kt\u00f3ry umrze, b\u0119dzie wzrok, ostatnim s\u0142uch. Wiesz, \u017ce przed \u015bmierci\u0105 poznasz dusz\u0119 i przekonasz si\u0119, \u017ce faktycznie istnieje, zaczniesz opuszcza\u0107 \u015bwiat materii i b\u0119dziesz przygotowywany do wej\u015bcia w \u015bwiat ducha. W\u0142a\u015bnie umar\u0142e\u015b, ale wszystko dalej idzie swoim torem. Chmury nadal p\u0142yn\u0105 po niebie, klucz ptak\u00f3w przelatuje nad Twoim domem, pies s\u0105siada szczeka, mo\u017ce kto\u015b p\u0142acze, mo\u017ce kto\u015b ju\u017c planuje Tw\u00f3j pogrzeb. Nie czujesz zapachu otoczenia, nie s\u0142yszysz, nie mo\u017cesz wydoby\u0107 \u017cadnego d\u017awi\u0119ku, nie czujesz smaku ust. \u017bywio\u0142y, kt\u00f3re by\u0142y w Tobie, po kolei zaczynaj\u0105 odchodzi\u0107, najpierw \u017cywio\u0142 ziemi, potem wody, ognia, powietrza i przestrze\u0144. Nie masz ju\u017c na nic wp\u0142ywu w \u015bwiecie materii.Je\u017celi mo\u017cesz i chcesz, to \u201eumrzyj\u201d przed snem, a rano, gdy otworzysz oczy, wyobra\u017a sobie, \u017ce masz tylko ostatni dzie\u0144 \u017cycia. Jak go teraz sp\u0119dzisz? Czy b\u0119dziesz chcia\u0142 kogo\u015b na\u015bladowa\u0107? Czy b\u0119dziesz spe\u0142nia\u0142 czyje\u015b oczekiwania? A mo\u017ce w ko\u0144cu docenisz \u017cycie, chwil\u0119? Robi\u0105c to \u0107wiczenie, mo\u017cna pokocha\u0107 \u017cycie, kt\u00f3re z jednej strony jest tak kruche, z drugiej tak nieograniczone, jest rado\u015bci\u0105 i kreacj\u0105, w kt\u00f3rej stajesz si\u0119 nie\u015bmiertelny. Gdy pokocha si\u0119 \u015bmier\u0107, zacznie si\u0119 kocha\u0107 \u017cycie.\n\n<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Strach mo\u017cna podzieli\u0107 na dwa typy: pierwszy z nich jest zwi\u0105zany ze strachem cia\u0142a, kt\u00f3ry powstaje w wyniku zagro\u017cenia lub b\u00f3lu, drugi wynika z braku akceptacji i zrozumienia. Cz\u0142owiek boi si\u0119 tego, czego nie rozumie: idei, rzeczy, sytuacji, osoby, uczucia itd. Strach mo\u017ce r\u00f3wnie\u017c by\u0107 przejawem niespe\u0142nienia czyjego\u015b lub w\u0142asnego oczekiwania, kt\u00f3re tak\u017ce jest niezrozumieniem. […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":["post-154","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-przemyslenia"],"yoast_head":"\n